Rolls Royce ของไม้เอ็นจิเนียร์
ฟัง พุทธธรรม ชุด
Furniture
ลงโฆษณา
พระไตรปิฎกเสียง คลิก

06 ดีฟาร์ม ::: ชีวิตจะเป็นอย่างไรหากไม่มีเธอ

20 Oct 2012 - nookikos

ฉันขออนุญาติเขียนบทความตอนนี้ เพื่อมอบให้กับผู้ชายที่ฉันรักที่สุดในชีิวิต

ผู้ชายที่เป็นแรงบันดาลใจในการให้ฉันเริ่มโครงการดีฟาร์ม สร้างกรอบความคิด การทำงาน และ ปรัชญาของการเป็นดีฟาร์ม นั่นคือ "คุณพ่อที่รักของฉัน"

 

พ่อ คือ กล่องหัวใจของฉัน

พ่อ คือ ผู้ให้ฉันได้มีการศึกษารอบด้าน ประสบการณ์รอบโลก ให้ ให้ ให้ ให้ ให้ ให้ ให้ ให้ ให้ ใ้ห้ ที่ไม่ีมีที่สิ้นสุด ที่ฉันรู้ว่าเมื่อไรที่ฉันขอ พ่อจะให้เสมอ

พ่อ คือ สมอง encyclopedia หรือ google ของฉัน ที่ทำให้ฉันไม่อยากจำอะไร  เพราะ อยากรู้อะไรก็ถามพ่อ

พ่อ คือ ผู้คอยให้บริการ คอยติดตาม เฝ้ารอ เฝ้าคอย เพื่อให้ฉันสบาย ปลอดภัย และ อุ่นใจ

 

ฉันแทบไม่เคยทำอะไรให้สิ่งที่พ่อต้องการอย่างอื่นเลย นอกจากดำเนินชีวิตให้พ่อภูมิใจ และ อยากให้เป็น ... พ่อขอเพียงให้ฉันเป็นคนดี มีศีลธรรม ซื่อสัตย์ มีศักดิ์ศรี มีจิตใจโอบอ้อมอารี ไม่เอาเปรียบผู้อื่น เรียนเก่งๆ ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

{จาก โน๊ตที่พ่อเคยเขียนไว้ : และ เป็นสิ่งที่พ่อให้เรายึดปฎิบัติ 
เป็นคนเก่ง : มีความสามารถ มีความรู้ รู้รอบ รอบคอบ และ ระมัดระวัง
เป็นคนดี : มีคุณธรรม มีความซื่อสัตย์สุจริต ขยัน อดทน และ เอื้ออาทร
เป็นคน(ที่มีความงาม) ...}

ฉันไม่เคยรู้เลยว่าพ่ออยากได้อะไรจากฉันหลังจากฉันเรียนจบ ก็มีที่พ่อและแม่ได้พูดเป็นระยะๆ ว่า "พ่ออยากให้ฉันพัฒนาที่เชียงใหม่ผืนนี้ และ ได้มาอยู่หลังเกษียรอายุ" 

ทำไมนะ?

ฉันพึ่งได้มีจังหวะชีวิต และ คิดได้ .... ว่าฉันจะดำเนินการสร้างความฝันของพ่อให้เป็นจริง เมื่อพ่ออายุ 74 ปี

....

....

....

....

แต่

....

....

....

....

หลังจากวันนั้นที่ฉันได้ทำ Brief Presentation กับพ่อฉันวันนั้น

วันต่อมาพ่อมีอาการเหนื่อยอ่อนมากขึ้น ปวดหัว ไม่สบายตัว จนเราต้องพาพ่อไป admit ที่โรงพยาบาล เราทุกคนคิดว่าพ่อแค่เข้าไปรักษาเพียงไม่กี่วัน แต่กลายเป็นว่า พ่อมีอาการทรุดลง ทรุดลง จน shock และ ต้องทำการผ่าตัดทำ by pass หัวใจฉุกเฉิน การผ่าตัดสำเร็จ

แต่ระหว่างพักฟื้นห้อง ICU ในวันที่ 3 ของการพักฟื้น ฉันก็ได้รับโทรศัพท์ เวลา 7 โมงเช้าของวันที่ 4 เมษายน

ฉันวิ่งขึ้น taxi ไปโรงพยาบาล และ ภาพที่ฉันได้เห็นเมื่อไปถึงโรงพยาบาล คือ ภาพของพ่อนอนยิ้มสงบ เป็นร่างพ่อที่ไร้วิญญาณ และ ไม่สามารถกอด กุมมือฉันได้อีกตลอดไป

มันเป็นภาพที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของฉัน และ ครอบครัว ที่เราไม่คิดว่ามันได้เข้ามาหา ฉัน แม่ และ น้อง ได้รวดเร็วอย่างนี้ 

ฉันเสียสูญ และ นึกไม่ออกเลยว่าจะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างไร โดยไม่มีพ่อ ...

ระหว่างงานศพ ต้อนรับแขกในงาน ปากฉันก็พูดออกไป เล่าให้เพีื่อนพ่อ ญาติ และ เพื่อนๆ ว่า กำลังทำอะไรอยู่ พูดไปเรื่อยๆ เหมือน script ซ้ำๆ แต่ในใจ

แต่เวลาฉันอยู่คนเดียว ฉันกรีดร้อง พร้อมน้ำตา เรียกหาพ่อ "ชีวิตฉันจะทำได้อย่างไรหากไม่มีพ่อ"

 

หลังจากงานศพของพ่อ

ฉันพยายามทำงานทุกอย่างต่อไป ด้วยการพยายามทำ Brief Presentation จนจบ ที่ต้องทำไป ร้องไห้ไป ทรมานใจมากๆ เพราะ ทุกหน้าที่ทำ มันทำให้ฉันคิดถึงเสียงพ่อที่พึ่งได้ทำกับฉันเมื่อ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมานั่นเอง   

ฉันได้เพิ่มหน้าแรก ที่เป็นสิ่งพ่อพูดถึงตอนเราทำงานด้วยกัน :: การพัฒนาดิน น้ำ ปุ๋ย ระบบนิเวศน์ของแมลง ชื่อสะพานข้ามลำน้ำ ม้า และ คู่หงษ์สีขาว

 

 

เมื่อถึงเวลาที่พอจะทำท่า หน้าตา และ พร้อมประชุมแบบไม่มีน้ำตา หรือ อาการสะอื้น ฉันก็ขอ Brief งานกับทีม Landscape .... ฉันได้คุยภาพทุกๆ สิ่งที่ฉันต้องการให้เป็น

จากนั้นฉันเดินทางกลับเชียงใหม่ ด้วยหัวใจว่างเปล่า หลงทาง และ ก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอะไรตรงไหน

ฉันร้องไ้ห้ ร้องไห้ คิดถึงพ่อสุดหัวใจ 

 

ฉันมักพูดออกมาดังๆ เวลาอยู่คนเดียว 

ุ"ลูกจะเดิน และ ทำโครงการนี้ได้อย่างไร ถ้าไม่มีพ่อ"

 

วันแล้ววันเล่า ฉันไม่รู้ว่าฉันจะกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม มีฝันที่แสนสุขเหมือนเดิมได้อย่างไร และ ทำไปเพื่ออะไร

ฉันนึก คิด ถามตัวเอง หลายร้อย หลายพันคำถาม ซ้ำแล้วซ้ำอีก ร้องไห้แล้วร้องไห้อีก

จนกระทั้งวันหนึ่ง ฉันกดโทรศัพท์โทรหาแม่ 

 

"แม่ ... พ่อไม่ได้จากเราไปไหน พ่อถ่ายทอดทุกอย่างอยู่ในสายเลือด ความคิด ความรู้สึกนึกคิดของลูกมาตลอดชีวิต ..... พ่อไม่ได้ไปไหน พ่ออยู่ในตัวลูกนั่นเอง  ... ดีฟาร์มจะเป็นของขวัญชิ้นพิเศษที่สุด เด็ดที่สุดในชีวิตลูกที่จะทำให้พ่อละ"